Prawa i obowiązki (Urszula Kowalska) Nie wiem czy ci ktoś powiedział, byś o swoich prawach wiedział? Chciałbym, lecz co znaczy prawo? Już wyjaśniam, bijąc brawo, za twoje mądre pytanie. W odpowiedzi dam zadanie. Prawo przywilejem nazwiesz, bo dostaniesz, co zapragniesz. Pomyśl, co tobie funduje? - Dzięki niemu nie głoduję. - Małym zwą mnie, lecz człowiekiem. - Nie zagraża mi nikt biciem. - I codziennie dobrze życzy, cicho mówi, a nie krzyczy. - Źle coś zrobię, to tłumaczy, mądre granice wyznaczy. A ty wiesz, co to granice? Znam z bajki chytrą lisicę, cicho sobie w lesie siedzi, czeka na niesforne dzieci. A kiedy je w łapy schwyci, tylko krzyk po lesie leci. Sam nie mogę iść do lasu, las granicą jest do czasu, aż podrosnę i zrozumiem, co już wiem, czego nie umiem? Obowiązki poznaj teraz, chyba znany ci ten wyraz? Dziś wymienię najważniejsze, sam odkryjesz te ciut mniejsze: - Jeść skończyłeś, to zaczynaj, do kuchni znosić naczynia. - Po zabawie, sprzątnij klocki. - Umyj ząbki, uczesz loczki. - Ładnie odłóż swe ubranko, na stoliczek lub krzesełko. Zapamiętaj wszystko ładnie, swoje prawa znaj dokładnie, może staną się podporą, nawet znać je- to już sporo! O prawach dziecka (Marcin Brykczyński) Niech się wreszcie każdy dowie I rozpowie w świecie całym, Że dziecko to także człowiek, Tyle, że jeszcze mały. Dlatego ludzie uczeni, Którym za to należą się brawa, Chcąc wielu dzieci los odmienić, Stworzyli dla Was mądre prawa. Więc je na co dzień i od święta Spróbujcie dobrze zapamiętać: Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego, A szczególnie do zrobienia czegoś niedobrego. Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi I mam prawo sam wybierać, z kim się będę bawić. Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić, wyzywać, I każdego mogę zawsze na ratunek wzywać. Jeśli mama albo tata już nie mieszka z nami, Nikt nie może mi zabronić spotkać ich czasami. Nikt nie może moich listów czytać bez pytania, Mam też prawo do tajemnic i własnego zdania. Mogę żądać, żeby każdy uznał moje prawa, A gdy różnię się od innych, to jest moja sprawa. Tak się tu w wiersze poukładały Prawa dla dzieci na całym świecie, Byście w potrzebie z nich korzystały Najlepiej, jak umiecie. Dzieci świata (W. Faber) W Afryce w szkole na lekcji, Śmiała się dzieci gromada, Gdy im mówił malutki Gwinejczyk, Że gdzieś na świeci śnieg pada. A jego rówieśnik Eskimos, Tez w szkole w chłodnej Grenlandii, Nie uwierzył, że są na świecie Gorące pustynie i palmy. Afryki, ani Grenlandii My także jak dotąd nie znamy, A jednak wierzymy w lodowce, W gorące pustynie, w banany. I dzieciom z całego świata, chcemy ręce uścisnąć mocno i wierzymy, że dzielni z nich ludzie, jak i z nas samych wyrosną. Bambo (Julian Tuwim) Murzynek Bambo w Afryce mieszka , czarną ma skórę ten nasz koleżka. Uczy się pilnie przez całe ranki Ze swej murzyńskiej pierwszej czytanki. A gdy do domu ze szkoły wraca , Psoci, figluje - to jego praca. Aż mama krzyczy: "Bambo, łobuzie!' A Bambo czarną nadyma buzię. Mama powiada: "Napij się mleka" A on na drzewo mamie ucieka. Mama powiada :"Chodź do kąpieli", A on się boi że się wybieli. Lecz mama kocha swojego synka. Bo dobry chłopak z tego murzynka. Szkoda że Bambo czarny , wesoły nie chodzi razem z nami do szkoły. Tekst © Copyright by Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim, Warszawa 2006